Google+ Followers

Sunday, 22 September 2013

ΕΛΛΑΔΑ, σβήνουν τη φωνή σου!


Μέσα από το ιστολόγιο αυτό έχουμε ταχθεί από την αρχή ενάντια στο κλείσιμο με αυτόν το τρόπο της ΕΡΤ και έχουμε στηρίξει τέτοιες φωνές. 

Η Ευγενία Κατούφα, η επί 30 χρόνια δημοσιογράφος της ΕΡΑ, το πολυβραβευμένο διαμάντι του κοινωνικού ρεπορτάζ που έχει στηρίξει αρκετές φορές μέσα από τη ραδιοφωνική της εκπομπή "Κανένας Μόνος Του" τις ιδέες του ιστολογίου αυτού και μας έχει φιλοξενήσει στα ραδιοκύματα με συνδέσεις από το Λουξεμβούργο κάνει μία κατάθεση ψυχής για τη κατάσταση στην ΕΡΤ καθώς και όλα όσα διαδραματίζονται με την ίδρυση της Νέας Δημόσιας Τηλεόρασης. Δεν θα γράψω περισσότερα. Ο λόγος της τα λέει όλα ... 

......................................
  1. Άχρηστη λοιπόν η φωνή της Ελλάδας! Στα παλιοσίδερα οι ιστοί της. Ανεπιθύμητη η επαναλειτουργία της!
  2. Η νέα ποιοτική αδέσμευτη και αντικειμενική Δημόσια Τηλεόραση! (ΔΤ) κάθε φορά που τέλειωναν οι συνεντεύξεις των πολιτικών αρχηγών στη Θεσσαλονίκη και άρχιζαν οι ερωτήσεις των δημοσιογράφων, διέκοπτε τη μετάδοση. Γιατί; Γιατί η πρώτη ερώτηση δίνονταν τιμής ένεκεν σε συνάδελφο της ΕΤ3 ή της ΝΕΤ.
Αυτή την τηλεόραση υποσχέθηκε ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του; Αυτή είναι η δημόσια τηλεόραση που πήγατε να υπηρετήσετε αγαπητοί συνάδελφοι; Έγινε αυτό ποτέ στην ΕΡΤ όταν υπήρχε τέτοια συνέντευξη; Να κόβεται δηλαδή το σήμα μόλις άρχιζαν οι ερωτήσεις; Και ξέρετε, στη διάρκεια των ερωτήσεων βγαίνουν οι ειδήσεις. Βλέπεις τον πολιτικό πως θα αιφνιδιαστεί, πώς θα εκνευριστεί, πώς θα γελάσει, πώς θα αντιδράσει και καταλαβαίνεις, συμπεραίνεις, και δίνεις με το ρεπορτάζ σου όλη την εικόνα στο κοινό. Εσείς πώς νιώσατε εκεί στη ΔΤ με τέτοια λογοκρισία; Με τι κουράγιο συνεχίζετε να βρίσκεστε σε αυτό το χώρο της υποκρισίας και της αντιδημοκρατικής λειτουργίας; Πώς μπορείτε να έρχεστε σε τέτοια αντίθεση με τον ελληνικό λαό;

Πώς να το πιστέψω εγώ αυτό για συναδέλφους μου που τους θαύμαζα για την αγωνιστική τους στάση; Πώς μπορώ να το δεχτώ για προϊσταμένους μου που τους στήριξα (κάποιους με την υπογραφή μου), που τους σεβάστηκα, τους εκτίμησα, και συνεργάστηκα με προθυμία και αγάπη;

Αλλεπάλληλες εδώ και λίγες μέρες οι δηλώσεις και τα δημοσιεύματα για την αποτυχία της ΔΤ και την ανικανότητα της να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Τη στιγμή μάλιστα που ο αρμόδιος υπουργός διατείνεται ότι έκανε προσλήψεις αξιοκρατικές, ανθρώπων που είναι γνώστες του αντικειμένου, που έχουν εμπειρία, προσόντα, ικανότητες.

Προσλάβατε κι άλλα άτομα. Αφού οι περισσότεροι από αυτούς που έχουν ήδη προσληφθεί δεν έχουν καρέκλα να καθίσουν, δεν έχουν αντικείμενο εργασίας και περιφέρονται άσκοπα εδώ και εκεί. Μερικοί, ιδιαίτερα τεχνικοί, έχουν τις γνώσεις αλλά δεν έχουν κοντά τους συναδέλφους, μαζί με τους οποίους συνέδεσαν καλώδια, παρακολούθησαν σεμινάρια, εκπαιδεύτηκαν στις νέες εγκαταστάσεις και τα μηχανήματα και μέχρι πρότινος αλληλοσυμπληρώνονταν δουλεύοντας στο ίδιο πόστο. Άλλοι δεν έχουν τα προσόντα που δήλωσαν στην αίτηση που έκαναν και οι περισσότεροι δεν έχουν πειστεί για την τήρηση των υποσχέσεων που πήραν, αφού ενάμιση μήνα μετά την πρόσληψή τους δεν έχουν πληρωθεί.

Κάποιοι δεν έχουν εκτίμηση στο έργο που γίνεται, αφού πήγαν εκεί μετά από αλλεπάλληλα τηλεφωνήματα  και μηνύματα για να καταθέσουν αίτηση, δηλαδή πιέστηκαν! Κάποιοι άλλοι δεν έχουν καν τσίπα, αφού πριν από ένα μήνα κραύγαζαν: «Εγώ θα είμαι η τελευταία που θα βγω από ‘δω μέσa» (ενν. το Ραδιομέγαρο την Αγ. Παρασκευής.) «Εγώ μόνο με τα ΜΑΤ θα φύγω», «Δεμένη με αλυσίδες θα με πάρουν από δω», αλλά έγιναν «μπουχός» μόλις τους ψιθύρισαν στο αυτί κάποιες υποσχέσεις. Άλλοι δεν έχουν ανάγκη αυτά τα δύο μηνιάτικα που τους υποσχέθηκαν, αλλά πήγαν εκεί για να ανταποδώσουν τις φιλικές εξυπηρετήσεις και φιλοφρονήσεις που τους έκαναν τα στελέχη των κομμάτων της κυβέρνησης, αυτοί που τώρα ζητάνε τη στήριξή τους (των πρώην συναδέλφων μας) στον εγχείρημα της ΔΤ.

Όλοι όμως δεν έχουν την ελευθερία της σκέψης, της έκφρασης, της πρωτοβουλίας, και των κινήσεων που είχαν στην ΕΡΤ, όπου «όλα παίζονταν», ενώ η ΔΤ φοβάται την ερώτηση των συναδέλφων της ΕΤ3 και της ΝΕΤ. Τελικά δεν έχουν κέφι, δεν έχουν την ψυχή τους εκεί, μήπως την έχουν στα παλιά τους λημέρια;

Άλλη τηλεόραση υποσχεθήκατε στο λαό και άλλη του δίνετε κ. Καψή. Γι’ αυτό –όπως μαθαίνω- δεν έχετε τηλεθεατές, ευτυχώς τους χαρίζετε στη ΝΕΤ. Όσο για τους συναδέλφους που τους έμεινε λίγη τσίπα, έχουμε να  τους πούμε «Ελάτε πίσω»! Εδώ έχουμε ακροατές, τηλεθεατές, εδώ έχουμε αγώνες τελικά: και σήμερα και αύριο και κάθε μέρα. Γιατί επιτελούμε εθνικό έργο, κρατάμε σε λειτουργία τις συχνότητες που κάποιοι καραδοκούν να τις καταλάβουν, κάνουμε βάρδιες μέρα νύχτα για να προστατέψουμε την περιουσία που με θυσίες έχει πληρώσει ο ελληνικός λαός. Ανταποκρινόμαστε στο δικαίωμα των ανθρώπων όλης της Ελλάδας να έχουν πλήρη και ποιοτική ενημέρωση και ψυχαγωγία, αυτοί που στηρίζουν διεκδικούν το σύνολο των υπηρεσιών που πρόσφερε η ΕΡΤ και εν τέλει είναι οι άνθρωποι στους οποίους χρωστάμε τόσα χρόνια το ψωμί μας.

Κύριε Καψή και υπόλοιποι της ΔΤ προσφέρετε κακές υπηρεσίες στην κυβέρνηση και στον ελληνικό λαό, προκαλείτε μεγάλες δαπάνες, χρέη και απώλεια σοβαρών εισοδημάτων και μάλιστα σε περίοδο κρίσης. Αφήσατε τη μισή Ελλάδα στην παιδαγωγική των καψουροτράγουδων, των εμετικών διαφημίσεων και της αγραμματοσύνης. Αφήσατε την ομογένεια χωρίς σύνδεση με την πατρίδα (ρωτήστε και τα φιλικά προς εσάς μέσα ενημέρωσης να σας πουν τι μηνύματα δέχονται από τους συμπατριώτες μας στο εξωτερικό). Αφήσατε το δημόσιο αγαθό που λέγεται συχνότητες στα αρπακτικά. Αφήσατε το πλεόνασμα της ΕΡΤ που ενίσχυε το δημόσιο ταμείο να φύγει και να περάσει σε χέρια κερδοσκόπων. Επιτρέψατε το διασυρμό της έρμης αυτής πατρίδας στον πολιτισμένο κόσμο. Αφήσατε τον πρωθυπουργό να συκοφαντεί έναν ολόκληρο κλάδο ότι τάχα είναι διεφθαρμένος, ενώ εσείς έχετε κοντά σας, πολύ κοντά σας τους ανθρώπους που ενέκριναν και υπέγραψαν τις ειδικές συμβάσεις κι αυτούς που πληρώθηκαν με τις προκλητικά παχυλές αμοιβές. Διαδίδετε στον κόσμο ότι όσοι εξακολουθούμε να δουλεύουμε στην ΕΡΤ είμαστε του ΣΥΡΙΖΑ. Λάθος, υπάρχουν εδώ απ’ όλα τα κόμματα, ακόμα και νεοδημοκράτες που δεν διστάζουν να πουν και δημοσίως ότι ντρέπονται που υπήρξαν μέλη αυτού του κόμματος, ενώ κάποιοι «συριζαίοι» ήρθαν πρώτοι-πρώτοι σε σας.

Εξακολουθείτε να διαδίδετε ότι συνεχώς απεργούσαμε, αλλά αυτούς που πρωτοστατούσαν στις απεργίες τους πήρατε αμέσως. Και ξέρετε γιατί; Γιατί όπως λένε οι ίδιοι «θα κάνουν καλύτερη δουλειά από τα μέσα». Άσε που δεν είδα κάποιον από τους φιλοκυβερνητικούς συναδέλφους να έρθουν και να πουν στους λάτρεις της «επαναστατικής γυμναστικής» «Ρε σεις, το παρακάνατε με τις απεργίες». Δεν είδα επίσης να προσλαμβάνετε ανθρώπους οι οποίοι πραγματικά λιμοκτονούν, ούτε να τηλεφωνείτε σε ανθρώπους που οι εκπομπές τους ανέβαζαν την ακροαματικότητα.

Λοιπόν συνάδελφοι όπως καταλαβαίνετε είμαστε σε δύσκολη θέση και οι δύο πλευρές. Απλήρωτοι τόσους μήνες, χωρίς προοπτική ούτε για αποζημιώσεις, ούτε για αποκατάσταση- τουλάχιστον όσον εξαρτάται από την πολιτεία. Εμείς σε λίγο καιρό θα εκπέμπουμε μόνο από το διαδίκτυο και εσείς με τους ιδιωτικούς αστυνομικούς να παρακολουθούν κάθε σας βήμα επί 8ωρο, με τις ελπίδες σας ματαιωμένες, τις προσδοκίες σας ανικανοποίητες, και με ένα φορτίο ύβρεων εκ μέρους τηλεθεατών, συναδέλφων και κριτικών. Μας απειλούν ότι θα μας φέρουν τον εισαγγελέα, ο οποίος φυσικά δεν θα έρθει μόνος τους. Αλλά μην αφήσετε, αγαπημένοι μου συνάδελφοι, τη μπότα της βαρβαρότητας να πατήσει αυτό το ιερό δάπεδο, το βάθρο της δημοκρατίας, ελάτε εσείς πριν απ’ αυτούς. Δώστε πίσω τις αιτήσεις, σκίστε τις συμβάσεις της υποκρισίας και της ταπείνωσης και ελάτε να δουλέψετε μαζί μας. Όταν θα γίνει η προκήρυξη για την ΝΕΡΙΤ (καλή-κακή, αυτήν ψήφισε το κοινοβούλιο), να κάνουμε αίτηση όλοι μαζί και τότε θα είμαστε ίσοι, δεν θα μας χωρίζουν «καταληψίες» και «δηλωσίες». Ας πάψει κι αυτό το παραμύθι περί κατάληψης. Κανείς δεν εμποδίστηκε να μπει στο ραδιομέγαρο, απλώς του κάνουμε ένα μικρό έλεγχο για να τον αφήσουμε να περάσει.

Ελάτε να δουλέψουμε όλοι μαζί γι’ αυτό που ονειρευτήκαμε: την πραγματικά ανεξάρτητη και αντικειμενική δημόσια ραδιοτηλεόραση. Ελάτε να ξαναδώσουμε στο λαό που τόσα χρόνια ήταν το αφεντικό μας, αυτό που του ανήκει: τη σωστή πηγή πληροφόρησης και μόρφωσης. Ελάτε να διώξουμε το μαύρο απ’ τις οθόνες κι απ’ την ψυχή των συμπολιτών μας, ακριβώς τώρα που το έχουν ανάγκη:  τα χρήσιμα μηνύματα για τη ζωή τους και την επιβίωσή τους.

Ελάτε να τους δώσουμε ξανά το τραγούδι που τραγουδάνε, τις συναυλίες, τα βραδινά της Παρασκευής στο στούντιο C , το θέατρο, την ποίηση, το λόγο, το βιβλίο. 

Ελάτε να δώσουμε ξανά βήμα στον αδικημένο, στον κατατρεγμένο, που δεν βρήκε κάμερα και μικρόφωνο πουθενά αλλού. Αλλού βρήκαν μόνο όσοι φέρνουν κέρδος ακόμα και με τη δυστυχία τους, τη μειωμένη ικανότητα τους, την περιπέτειά τους. Εδώ όμως βρήκαν όλοι: ο ποιοτικός συνθέτης, ο νεαρός σκηνοθέτης, ο πρωτοπόρος καλλιτέχνης, ο επιστήμονας, ο φυλακισμένος, ο ψυχοπαθής, ο πρόσφυγας, ο τσιγγάνος, ο εξαρτημένος (θυμάστε τις εκπομπές των παιδιών της Στροφής;) ο διαφορετικός!

Εδώ πρωτολειτούργησε το κανάλι Πρίσμα που έδωσε την ευκαιρία σε τυφλούς και κωφούς συμπολίτες μας να παρακολουθήσουν ταινίες και ειδήσεις. Εδώ έκανε για χρόνια εκπομπές ο τυφλός συνάδελφος μας, εδώ έκανε πρακτική εξάσκηση η τυφλή φοιτήτρια.



ΓΥΡΙΣΤΕ ΠΙΣΩ!

Ελάτε να ξαναδώσουμε στα σχολεία την ξενάγηση, το χαμόγελο, τις απαντήσεις στις ερωτήσεις για το πώς γίνεται η δουλειά μας, πώς λειτουργούν τα μηχανήματα, πώς η στιγμή μπορεί να γίνει εικόνα αθάνατη, ήχος γλυκός, βαρύς, μελωδία, σάλπισμα. Να ξαναδούμε μαζί φεστιβάλ τραγουδιού στη Θεσσαλονίκη, αγώνες τραγουδιού στην Κέρκυρα, φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους στη Δράμα. Να αξιοποιήσουμε το μεγαλειώδες αρχείο με την ιστορία της Ελλάδας, του πολιτισμού μας, της κοινωνίας μας.

Να ξαναδώσουμε στο κοινό όπως οφείλουμε το μουσείο, την Eκπαιδευτική Tηλεόραση, τη Λιλιπούπολη, τις εκπομπές για τη γλώσσα, τη Mηχανή του Xρόνου, το «Σαν Σήμερα»  το CNN το ΡΙΚ. Ελάτε να δείξουμε ότι είμαστε μέλη αυτής της κοινωνίας που υποφέρει. Ελάτε σ’ αυτόν το χώρο που ζήσαμε αγωνίες και καρδιοχτύπια, σ’ αυτό το κεραμίδι που στέγασε τα όνειρά μας για μια αξιοπρεπή ζωή για δημιουργία και ελευθερία.

Πάντα με την αγάπη μου (όπως με ξέρετε)

ΕΥΓΕΝΙΑ ΚΑΤΟΥΦΑ

No comments:

Post a Comment